Wat is backcountry skiën precies?
Backcountry skiën — ook wel skitouren of off-piste skiën genoemd — is skiën buiten de gemarkeerde en geprepareerde pistes. In plaats van met een lift naar boven te gaan, klim je zelf met vellen onder je ski's de berg op. Eenmaal boven trek je de vellen eraf en maak je een afdaling door ongerepte poedersneeuw, ver weg van de drukte van het reguliere skigebied.
Het verschil met gewoon off-piste skiën vanuit een lift is belangrijk. Bij backcountry skiën ben je volledig op jezelf aangewezen. Er is geen pistemachines die het terrein heeft voorbereid, geen paaltjes die de route markeren en geen skipatrouille die aan het einde van de dag controleert of iedereen veilig beneden is. Dat maakt het enerzijds ongelooflijk avontuurlijk, maar anderzijds ook een discipline die serieuze voorbereiding vereist.
In Vorarlberg vind je enkele van de beste backcountry-gebieden van heel Oostenrijk. De combinatie van stevige sneeuwval, afwisselend terrein en relatief weinig drukte maakt deze regio ideaal voor wie de stille kant van de bergen wil ontdekken. Van de Silvretta tot het Lechquellengebirge: de mogelijkheden zijn eindeloos voor wie bereid is de klim te maken.
Backcountry skiën groeit al jaren in populariteit. Steeds meer wintersporters zoeken naar een alternatief voor drukke skigebieden met lange wachtrijen. De vrijheid om je eigen route te kiezen, de stilte van de bergen en de beloning van ongerepte sneeuw — het zijn ervaringen die je op een reguliere piste simpelweg niet hebt.
De juiste uitrusting voor backcountry skiën

Zonder de juiste uitrusting moet je niet aan backcountry skiën beginnen. Het gaat hier niet alleen om comfort, maar letterlijk om je veiligheid. De basisuitrusting verschilt wezenlijk van wat je nodig hebt voor pisteskiën.
De belangrijkste onderdelen van je uitrusting zijn:
- Tourenski's — lichter dan reguliere ski's, met speciale bindingen die je hiel loslaten tijdens het klimmen
- Stijgvellen — plakken onder je ski's en geven grip op de klim omhoog
- Tourenschoenen — hebben een loopmodus voor comfortabel klimmen en een skimodus voor de afdaling
- Lawinepieper (LVS-apparaat) — zendt een signaal uit waarmee je gelokaliseerd kunt worden onder de sneeuw
- Lawineschep — een opvouwbare schep om iemand uit te graven
- Lawinepeilstok (sonde) — om iemand onder de sneeuw te lokaliseren voordat je gaat graven
- Rugzak met lawine-airbag — vergroot je overlevingskans bij een lawine aanzienlijk
Daarnaast is het verstandig om een EHBO-set mee te nemen, extra warme kleding, een hoofdlamp, voldoende water en energierijke snacks. Je bent uren onderweg in afgelegen terrein waar geen hulp in de buurt is. Een bivakzak of nooddeken kan in noodgevallen het verschil maken.
Investeer in kwaliteitsuitrusting en zorg dat alles goed past. Een tourenschoen die na twee uur klimmen blaren veroorzaakt, kan je dag volledig verpesten. Test je materiaal altijd vóór de eerste echte tour, bij voorkeur in een vertrouwde omgeving dicht bij een skigebied.
Je lawineset — pieper, schep en sonde — is niet optioneel. In Oostenrijk is het dragen van een LVS-apparaat buiten de gemarkeerde pistes weliswaar niet wettelijk verplicht, maar het wordt als absolute standaard beschouwd. Elke berghut en elke gids zal je erop aanspreken als je zonder gaat. Vergeet ook niet om aan het begin van elk seizoen te oefenen met je pieper: kun je nog zoeken, is de batterij vol, werken de functies?
Lawineveiligheid: de basis die je moet kennen
Lawines zijn het grootste gevaar bij backcountry skiën. Elk jaar komen er in de Alpen skiërs om het leven door lawines, en een groot deel van die ongelukken had voorkomen kunnen worden met betere kennis en besluitvorming. Dit is geen onderwerp om luchtig over te doen.
Het Europese lawinengevaarniveau werkt met een schaal van 1 tot 5:
- Gering — sneeuwdek is overwegend stabiel, alleen op zeer steile hellingen is een lawine mogelijk
- Matig — sneeuwdek is op sommige steilere hellingen slechts matig gestabiliseerd
- Aanzienlijk — sneeuwdek is op veel steile hellingen slechts matig tot slecht gestabiliseerd
- Groot — sneeuwdek is op de meeste steile hellingen slecht gestabiliseerd
- Zeer groot — sneeuwdek is algemeen slecht gestabiliseerd, spontane lawines in alle terreinen
De meeste lawine-ongelukken gebeuren bij gevaarniveau 3 — aanzienlijk. Dat klinkt paradoxaal, maar het is logisch: bij niveau 4 en 5 gaan de meeste mensen niet op pad, terwijl bij niveau 3 veel skiërs denken dat het wel meevalt. De realiteit is dat bij niveau 3 al op veel hellingen lawinegevaar bestaat, vooral op hellingen steiler dan 30 graden.
Controleer altijd het lawinebulletin van de regio waar je gaat skiën. Voor Vorarlberg is dat via de website van het Lawinenwarndienst Vorarlberg. Lees niet alleen het gevaarniveau, maar ook de details: welke hoogtes, welke windrichtingen, welk type lawineprobleem wordt beschreven. Die informatie bepaalt welke routes veilig zijn en welke je moet vermijden.
Neem een lawinecursus voordat je zelfstandig op pad gaat. Een eendaagse cursus leert je de basis van sneeuwkunde, het gebruik van je veiligheidsuitrusting en de principes van routekeuze. Een meerdaagse cursus gaat dieper in op sneeuwprofielen, terreinbeoordeling en groepsbesluitvorming. Die investering kan je leven redden.
De beste backcountry-gebieden in Vorarlberg

Vorarlberg is een van de beste regio's in Oostenrijk voor backcountry skiën. De provincie krijgt dankzij de westelijke ligging veel neerslag, vaak meer dan gebieden in Tirol of Salzburg. De bergen zijn divers: van glooiende almweiden tot steile couloirs in de rotsige hooggebergtes.
Het Große Walsertal is een UNESCO Biosfeerreservaat en biedt prachtige mogelijkheden voor skitourers die rust en natuur zoeken. De touren hier zijn overwegend middelzwaar en voeren door ongerept winterlandschap. Het dal is weinig toeristisch, wat de ervaring extra bijzonder maakt.
De Silvretta op de grens met Tirol is legendarisch onder tourskiërs. De Silvretta-Durchquerung — een meerdaagse huttentocht op ski's — staat op de verlanglijst van veel ervaren backcountry-skiërs. Je overnacht in berghutten op grote hoogte en maakt dagelijks afdalingen door ongerept terrein. De Jamtalhütte en de Wiesbadener Hütte zijn bekende uitvalsbases.
Rondom Lech-Zürs en het Arlberggebied vind je uitstekende mogelijkheden om backcountry te combineren met pisteskiën. Je kunt met de lift naar boven en vervolgens buiten het pistegebied een tour maken. Dit is een goede optie voor wie wil beginnen met backcountry, omdat je relatief snel weer bij de bewoonde wereld bent als dat nodig is.
Het Bregenzerwald biedt meer bescheiden touren op lagere hoogte, ideaal voor beginners in het skitourengaan. De Diedamskopf bij Au en de Kanisfluh bij Mellau zijn populaire bestemmingen met prachtig uitzicht over de Allgäuer Alpen.
Voorbereiding en planning van je tour
Een goede backcountry-tour begint dagen voor je daadwerkelijk op de ski's staat. Voorbereiding is geen bijzaak — het is een essentieel onderdeel van de sport. De beste backcountry-skiërs zijn niet degenen die het snelst klimmen, maar degenen die de beste beslissingen nemen.
Begin met het bestuderen van de route. Gebruik topografische kaarten, apps zoals Fatmap of Skitourenguru, en raadpleeg lokale informatie. Let op de steilheid van hellingen (gebruik een hoekmeter op de kaart), de expositie (noord, zuid, oost, west) en mogelijke vluchtroutes als de omstandigheden veranderen.
Maak een tijdsplanning en deel die met iemand die niet meegaat. Geef door waar je heen gaat, welke route je neemt en wanneer je verwacht terug te zijn. Als er iets misgaat en je komt niet opdagen, kan die persoon de reddingsdienst alarmeren met de juiste informatie.
Check meerdere weersbronnen en het lawinebulletin. Kijk niet alleen naar de dag zelf, maar ook naar het weer van de afgelopen dagen. Heeft het gewaaid? Is er verse sneeuw gevallen? Was er een warmtefront? Al deze factoren beïnvloeden de stabiliteit van het sneeuwdek en daarmee je veiligheid.
Houd bij je planning rekening met je eigen niveau en dat van je groepsleden. Een tour is zo sterk als de zwakste schakel. Overschat jezelf niet, vooral niet aan het begin van het seizoen wanneer je conditie misschien nog niet optimaal is. Het is altijd beter om een bescheiden tour succesvol af te ronden dan halverwege een ambitieuze route te moeten omkeren.
Veelgemaakte fouten en hoe je ze voorkomt
Ervaring is de beste leermeester, maar bij backcountry skiën kunnen fouten fatale gevolgen hebben. Het is dus verstandig om te leren van de fouten van anderen. Dit zijn de meest voorkomende valkuilen:
Groepsdruk negeren. Je staat met een groep aan de rand van een steile helling. Iedereen wil eraf, maar jij hebt een ongemakkelijk gevoel. Durf nee te zeggen. Het kost moed om tegen de groep in te gaan, maar het kan je leven redden. Spreek vooraf af dat iedereen vetorecht heeft — als één persoon twijfelt, gaan jullie niet.
Te laat vertrekken. In de bergen veranderen de omstandigheden gedurende de dag. 's Ochtends vroeg is het sneeuwdek over het algemeen stabieler dan 's middags, wanneer de zon de sneeuw heeft opgewarmd. Plan je tour zo dat je voor het warmste deel van de dag klaar bent met de meest risicovolle passages.
Geen plan B hebben. Het weer kan snel omslaan in de bergen. Als de mist invalt of de wind aantrekt, moet je een alternatieve route of een plek hebben waar je kunt schuilen. Ga nooit op pad met slechts één plan.
Een andere veelgemaakte fout is het onderschatten van de afdaling. Veel backcountry-skiërs focussen op de klim en vergeten dat de afdaling door ongeprepareerd terrein technisch veel zwaarder is dan een pistevakantie. Train je off-piste skitechniek voordat je aan lange backcountry-afdalingen begint. Gebieden zoals Ischgl bieden goede mogelijkheden om off-piste ervaring op te doen binnen de grenzen van een beveiligd skigebied.
Onjuist gebruik van veiligheidsuitrusting. Een lawinepieper in je rugzak doen en denken dat je veilig bent, is een gevaarlijke misvatting. Je pieper hoort aan je lichaam, onder je bovenste kledinglaag. Oefen regelmatig met zoeken en graven — onder stress vergeet je stappen die je niet hebt geautomatiseerd.
Tot slot: ga nooit alleen. Backcountry skiën is een groepssport. Als je wordt begraven door een lawine, heb je iemand nodig die je binnen vijftien minuten kan lokaliseren en uitgraven. Na die tijd nemen de overlevingskansen drastisch af. Een groep van drie tot vier personen is ideaal: groot genoeg om effectief te zoeken, klein genoeg om overzichtelijk te blijven.
Veelgestelde Vragen
Je hebt tourenski's met stijgvellen, tourenschoenen, een lawinepieper (LVS-apparaat), lawineschep, sonde en bij voorkeur een rugzak met lawine-airbag nodig. Daarnaast is een lawinecursus sterk aanbevolen voordat je zelfstandig op pad gaat.
Backcountry skiën brengt risico's met zich mee, vooral door lawinegevaar. Met de juiste opleiding, uitrusting en voorbereiding kun je die risico's aanzienlijk beperken. Ga altijd met ervaren partners, check het lawinebulletin en neem een cursus.
Vorarlberg biedt uitstekende backcountry-mogelijkheden. De Silvretta is populair bij ervaren tourskiërs, het Große Walsertal biedt middelzware touren in prachtige natuur, en het Bregenzerwald heeft toegankelijke routes voor beginners. Rondom Lech-Zürs kun je backcountry combineren met lifttoegang.
Hoewel het in Oostenrijk niet wettelijk verplicht is, wordt het dragen van een LVS-apparaat buiten de gemarkeerde pistes als absolute standaard beschouwd. Samen met een schep en sonde vormt het de basisveiligheidsuitrusting die elke backcountry-skiër moet dragen.
Het is sterk af te raden om zonder ervaring zelfstandig backcountry te gaan skiën. Begin met een cursus bij een gecertificeerde berggids, sluit je aan bij een ervaren groep en bouw langzaam op. De eerste stap is off-piste ervaring opdoen binnen een beveiligd skigebied.